ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ: ਐਚ. ਵਿਨੋਥ
ਕਲਾਕਾਰ: ਸੀ. ਜੋਸਫ ਵਿਜੈ, ਪੂਜਾ ਹੈਗੜੇ, ਬੋਬੀ ਦੇਓਲ, ਮਮਿਤਾ ਬੈਜੂ, ਗੌਤਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੈਨਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਜ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਿਆਮਣੀ
ਅਵਧੀ: 183 ਮਿੰਟ
ਰੇਟਿੰਗ: 4.5/5
ਤਮਿਲ ਸੁਪਰਸਟਾਰ ਥਲਾਪਤੀ ਵਿਜੈ ਦੀ ਆਖਰੀ ਫਿਲਮ ‘ਜਨ ਨਾਇਕਨ’ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਫਿਲਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਫਿਲਮੀ ਸਫਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਵਿਦਾਈ ਹੈ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਚ. ਵਿਨੋਥ ਨੇ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੱਡੇ ਐਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਬਲਕਿ ਇਸਨੂੰ ਵਿਜੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਫੈਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਲਵਿਦਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਹਰ ਸਿਨ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਜੈ ਆਪਣੇ ਚਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਕੁਝ ਖਾਸ ਤੋਹਫਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਫਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰਵ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਥਲਾਪਤੀ ਵੇਤਰੀ ਕੋਂਡਨ (ਟੀਵੀਕੇ) ਦੇ ਇਰਦ-ਗਿਰਦ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਤੀਤ ਦੀ ਦਰਦਨਾਕ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵਨ ਜੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਜੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਹਾਂ ਪੁਲਿਸ ਫੋਰਸ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਵੇਤਰੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਜੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਆਤਮਨਿਰਭਰ ਇਨਸਾਨ ਬਣੇ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਦ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਉਸਦਾ ਨੇੜਲਾ ਦੋਸਤ ਸੀ, ਬਦਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੇਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੀਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲੜਾਈ ਲੜਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਚ. ਵਿਨੋਥ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਐਕਸ਼ਨ, ਡ੍ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਅਤੀਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਰ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਪਰਤਾਂ ਖੁਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਲਾਈਮੈਕਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਟਕਰਾਅ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਸਹੀ ਅਤੇ ਗਲਤ ਦੇ ਫਰਕ, ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਦੁਰਪਯੋਗ ਜਿਹੇ ਮਸਲਿਆਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ‘ਥਲਾਪਤੀ ਕਚੇਰੀ’ ਗਾਣੇ ਦਾ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੈਨ ਵਿਜੈ ਤੋਂ ‘ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਡਾਂਸ’ ਦੀ ਗੁਜ਼ਾਰਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਜੈ ਦਾ ਦਮਦਾਰ ਡਾਂਸ ਦੇਖ ਕੇ ਪੂਰਾ ਥੀਏਟਰ ਤਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੀਟੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਡਾਂਸ ਸੀਕਵੈਂਸ ਫੈਨਾਂ ਲਈ ਵਿਜੈ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਅਭਿਨਯ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਫਿਲਮ ਵਿਜੈ ਦੇ ਕੰਧਾਂ ‘ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪ੍ਰੇਜ਼ੈਂਸ ਇੰਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ ਹਰ ਸਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਛਾਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਰਪਰਾਈਜ਼ ਮਮਿਤਾ ਬੈਜੂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਜੀ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਗਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਿਜੈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਰਸਾਇਣੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੜੀ ਬਣ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹੈਗੜੇ ਅਤੇ ਬੋਬੀ ਦੇਓਲ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਜ, ਗੌਤਮ ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੈਨਨ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਆਮਣੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਹਮ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡਦੇ ਹਨ।
‘ਜਨ ਨਾਇਕਨ’ ਦਾ ਅਰਥ ਲੋਕਤੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਇਸੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਨੇਤਾ ਸਿਰਫ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਬਲਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਖੁਦ ਲੜ ਸਕਣ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਭਾਵੁਕ ਸਿਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੇਤਰੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ‘ਗੁੱਡ ਟਚ’ ਅਤੇ ‘ਬੈਡ ਟਚ’ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਨ ਸਿਰਫ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਲੇਖਕ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਈ ਜਰੂਰੀ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ।
‘ਜਨ ਨਾਇਕਨ’ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਇਸਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਗਹਿਰਾਈ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਐਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਫਿਲਮ ਪਿਆਰ, ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਸਾਹਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਵੇਤਰੀ ਅਤੇ ਵਿਜੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਪਲ ਬਣਾਵਟੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ, ਬਲਕਿ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਹਿੱਸਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਫਿਲਮ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਖਾਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਜੈ ਦਾ ਸਫਰ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀ ਓਰ ਵੱਧਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਜਗ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅਤੇ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਪੂਰਵ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਐਮ. ਜੀ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ (ਐਮਜੀ ਆਰ) ਨੂੰ ਵੀ ਸਨਮਾਨਪੂਰਕ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਹਾਣੀ ਕਾਲਪਨਿਕ ਹੈ, ਪਰ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ, ਜਨਸੇਵਾ ਅਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਇਸਨੂੰ ਵਾਸਤਵਿਕ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁੱਲ ਮਿਲਾਕੇ ‘ਜਨ ਨਾਇਕਨ’ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਐਕਸ਼ਨ ਫਿਲਮ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਵਿਜੈ ਦੇ ਫਿਲਮੀ ਸਫਰ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਫਿਲਮ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸਿਤਾਰੇ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਵਿਦਾਈ ਦੇਖੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਅਭਿਨਯ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਦਿਲਾਂ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ‘ਜਨ ਨਾਇਕਨ’ ਹਰ ਮਾਇਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਜੈ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਵਿਦਾਈ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।